To była najdłuższa współpraca w mojej karierze 🙂
Koncepcje się zmieniały, poszukiwania lokalu na wesele również trwały długo. A jak okazało się, że rodzice przyjaciółki mają takie miejsce, gdzie Młodzi marzą wszystko zorganizować, to wiadomo było, że lepszego nie znajdziemy. Był tylko mały problem 🙂 Nie było w tym miejscu nawet podłogi ani schodów z dworku na zejście do ogrodu.
Z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że podziwiam samą siebie, że bez wahania podjęłam się tego wyzwania! Ale to chyba najlepszy element tej pracy: tu nie ma, że się nie da. Sprawdzamy wszystkie możliwości.
Ania i Michał doskonale wiedzą, że byli moją najbardziej wymagającą Parą, więc śmiało mogę to napisać. Jeśli ktokolwiek sprawdzał tak dokładnie każdy element, każdy detal przyjęcia, to była to Ania. Tu nie mogło być przypadkowych talerzy, kieliszków czy sztućców. Do każdego dania był dedykowany talerz. Poszukiwania cateringu, który sprosta wymaganiom, jakości i odpowiedniej klasie podania, zajęły sporo czasu. Kieliszki zamawialiśmy specjalnie na to wydarzenie. Każdy talerz wynajmowaliśmy osobno.
Marzyli o ceremonii i przyjęciu w plenerze. Ślub plenerowy w Małopolsce to coś, co naprawdę z przyjemnością przygotuję. Jednak zawsze trzeba liczyć się z pogodą. A ta u nas w czerwcu bywa różna. Monitorowanie pogody na kilka tygodni przed ślubem było już z automatu. Mieliśmy ustalone, że chcą przyjęcie pod gołym niebem. Jasne, że alternatywą zawsze może być obiad pod namiotem. Jednak Młodzi tego nie chcieli.
Z samego rana, bazując na prognozach, musiałam podjąć decyzję, co robimy. To nie była łatwa decyzja, bo każdy wiedział, jak bardzo Ani zależy, by zjeść na zewnątrz. Sprawdzałam wszystkie dostępne dane, gdzie godzinowo mogłam określić, że o ile ceremonię zdążymy zrobić w plenerze, o tyle obiad musi odbyć się w środku. Uwierzcie mi, wszyscy mnie ostrzegali, że Panna Młoda tego nie zaakceptuje. Wzięłam to na siebie, wiedziałam, że jak Para i jej goście przemokną, to tym bardziej będzie nieszczęśliwa.
I to była doskonała decyzja! Jak tylko wjechała przystawka, zerwał się ogromny wiatr, niszczący pozostałości po ceremonii, a deszcz lał się strumieniami. Na szczęście wszyscy mieli bezpieczne miejsca przy przepięknie przygotowanych przez My Big Day stołach. Każdy element dekoracji na zewnątrz zdążyłam zabezpieczyć przed ulewą.
Kiedy wszystko się uspokoiło, DJ zmienił swoje miejsce, by goście mogli bawić się na zewnątrz, a stacja z live cookingiem wieczorem mogła odbyć się przy stołach na zewnątrz. Zaplanowanie przyjęcia w plenerze wymagało bardzo dużej logistyki, zapewnienia zaplecza zarówno gastronomicznego, jak i sanitarnego. Ogrom pracy wielu osób był tu niesamowity.
Na dzień przed przyjęciem Michał zadzwonił do mnie, że chce zrobić Ani niespodziankę i o północy odjechać jej wymarzonym czerwonym garbusem. Tak, to Wy decydujecie, o której kończycie imprezę 🙂 Nie zawsze musi trwać do rana. A że nie ma rzeczy niemożliwych, to wyczarowałam tego czerwonego garbusa, by było efektownie, choć kierowca był bardzo zaskoczony, że ma być o północy i zabrać Młodych, a nie przywieźć 🙂
To takie wesela, których się nie zapomina. I łezka w oku się kręci na wspomnienie tylu ważnych decyzji przed Ich dniem.


















Marzycie o podobnym dniu?
Porozmawiajmy o Waszym ślubie
